Првото нешто што е потребно кога се гради нов град е да му се даде име. Секој избор е добар иако се чини дека некои градови имаат поуспешна иднина од другите.

Например главниот град на Чеченија –Грозни кој на руски значи „Страшен„.

Корените се наназад од името на колонијалната тврдина која царот ја основал во Чеченија, во почетокот на 19 век, а денес има популација од 271.000 луѓе. Тоа е име што секако ја одразува мачната историја на Грозни: од масовните геноцидни депортации на Сталин и убиствената војна на Путин да ја принуди да се врати назад во орбитата на Русија. Но, тоа не е вид на идентитет, кој привлекува нови граѓани или инвеститори.
Тел Авив, бил основан во 1909 година од страна на неколку бегалци раселени од страна на Европските погроми. Тие се собрале на плажата надвор од Јафа, правеле нацрти како да ги градат своите домови, а на земјиштето му дале хебрејско име. Истанбул, во минатото бил познат како Константинопол, а пред тоа Византија и бил главен град на три различни империи. Тој е обликуван од сочуваните фрагменти од грчките, римските, византиските и отоманските цивилизации кои го изградија. Иако основачот на модерна Турција, Кемал Ататурк бил роден на територија на денешна Грција, тој го избрал како главен град Анкара на Европска Турција, наместо Истанбул, град што бил создаден од речиси ништо. Тој инсистирал на името Истанбул, иако за поголемиот дел од остатокот на светот продолжил да се нарекува Константинопол. Во словенските јазици е познат како Цариград, име кое се уште се користи во Бугарија. Исланд исто така има свој назив за Истанбул, кој се навраќа на времето на 11 век, кога тие едноставно го нарекувале „Големиот град". Уште од 1930 година, турската пошта одбила да испорача пошта што била адресирано на било која друга верзија на името на градот Истанбул.

fShare

Tweet