Егзодусот на Ромите од Косово и воопшто од територијата на Југославија во текот на деведесетите е еден од најмасовните. Огромен бран луѓе се упатија кон подобар живот во правец на Западна Европа, продавајќи ги своите скромни имоти за да врзат крај со крај додека не го пронајдат својот пат во белиот свет.

Сепак, нивното бегство од режимот на Милошевиќ во понормален живот не траеше долго. Единствениот договор за реадмисија меѓу Србија и Европската унија стапи на сила на 1 јануари 2008 година.

Во текстот на договорот за реадмисија се наведува дека тој постои за да им помогне на луѓето кои се преселиле во земјите на Европската унија поради лошата ситуација во нивната матична земја, но вистината е малку поинаква. Општиот впечаток на активистите за човекови права е дека на тој начин богатите земји од Западна Европа некако се чистат од имигрантите, криејќи го својот расизам зад плаштот на зборот „реадмисија“.

Некои, исто така, веруваат дека зборовите „реадмисија“ и „организирана депортација“ се подеднакво точни етикети кога се зборува за овој процес.

„Таа политика е последица на слабеењето на таканаречената „држава на благосостојба“, како што нашето општество досега ја перцепираше ЕУ. Сега доаѓаме до ситуација кога поранешните држави на благосостојба го протеруваат вишокот луѓе кои не можат да бидат вклучени. во мрежата за социјална политика и се случува депортација на Ромите и сега гледаме појасна слика за таа политика“

Link: https://www.021.rs/story/Emisije/Euroforum/18576/Zasto-kazes-readmisija-kad-mislis-deportacija.html?fbclid=IwAR1acVzlJgZDJdQnyXGmrBgBRmgmnHojeNCuHL3ezhotHh5bFg11i0zOVlY

fShare

Tweet