Сведоци сме веќе со децении наназад, иако на „полна уста„ се напоменува дека има и вработување кај Ромската заедница, дали во државниот или приватниот сектор, дека состојбата всушност е сосема поинаква. И оној мал дел на вработени Роми кој се работно ангажирани се се сведува на онаа налесна и несигурна форма на вработување –Договор на дело. Кој се бенефитите и сигурноста од тој вид на вработување не е потребно да се трошат зборови. Таа пракса се спроведува со децении наназад, и секогаш повторно е исто. Најголем бенефит од сето тоа имаат фирмите кој ги вработуваат со бенефиции од државата не сето тоа е од „краток здив„. Одреден период, а потоа? Потоа се знае – ништо не е сигурно!

Наместо тоа голем број на ромски здруженија, асоцијации и др, кои токму се занимаваат со овој вид на проблематика кај Ромската заедница „еден тон„ хартија потроѓија со пишување и предложување на план и стратегии за развој на бизнис секторот со акцент кај Ромската заедница, државата некако по навика сето тоа го става „под тепих„. А сите тие предлози и акциски планови се направени токму за тоа да кај наранливата заедница во државата –Ромската, им се обезбеди некои трајни системски решенија за економски и финансиски прогрес,. Но од тоа сепак нема ништо. И повторно пак по старо. Се примаат Роми на работа, но на начин набезболен за нив –Договор на дело. Најчесто на месец, три или шест. А потоа..- здравје!. И кој се придобивките од тоа. Тој Ром ќе земе некој период минималец, но без право на здравствена, и социјална заштита, регресм одмор и сл. А компаниите си грабаат финансиска подршка за вработување на такава категорија на луѓе се додека им е профитабилно.

Потребно е државата да се насочи на реализација за сигурно и долгорочно вработување на ромската заедница, и да се избегне опасноста од социјална и економска зависност, поточно да се намали потребата да се користат социјални помоши.

Една кинеска поговорка вели:„Подарената риба се јаде за еден ден. Научиме да ловам риба, за да јадам цел живот„

fShare

Tweet