Членовите на ромската заедница гордо служат во војската на Украина борејќи се против Русија, но некои се плашат од дискриминацијата што ги чека кога ќе заврши војната.

 „Негов сон беше да ја одбрани Украина“, вели 23-годишната Анџелина Дебиош за нејзиниот сопруг, кој се бори со руските сили во Мариупол, од другата страна на Украина.

Во нејзината мала и гола куќа со наведнат под во Ужхород, на југозападниот дел на земјата разурната од војна, група деца се собираат на лабав душек што служи како главно парче мебел.

Сопругот на Дебјош, 31-годишниот Игор Котлар, е поранешен таксист кој се пријавил во украинската армија во 2018 година.

Тие делат пет мали ќерки и двете се со ромско потекло.

Патот низ нивната населба Радванка, кој минува до фабриката за цемент во пограничниот град во близина на Унгарија и Словачка, е затрупан.

Куќите овде се видливо рачно изградени од пепелни блокови, некои со празнини во ѕидовите и немаат гас и проточна вода.

Општинските служби, како отстранување на ѓубрето, се отсутни.

И покрај тоа што беше прогонувано и маргинализирано низ историјата на Украина, ромското малцинство - околу 400.000 луѓе - придонесоа со ентузијазам во воените напори.

Во трошните ромски населби како Радванка, украинските знамиња често се гледаат прицврстени на ѕидови или на столпчиња со знамиња.

Link: https://www.aljazeera.com/news/2022/4/26/ukraines-persecuted-roma-community-joins-war-effort?fbclid=IwAR2yB32d3PrcHH0y4GNWjfYmkqx9j98Sl44L9EEK5eC-m165IDVYXF-F1kg

fShare

Tweet